Sunday, August 22, 2010

Insomnia


Σου΄χει τύχει ποτέ... να έχει πάει 12, 1, 2 η ώρα κι εσύ να μην μπορείς να κοιμηθείς? Να στριφογυρνάς στο κρεβάτι, να μη βολεύεσαι, να σου φταίει το σεντόνι, το μαξιλάρι, η ζέστη, το κρύο. Να προσπαθείς να κρατήσεις τα μάτια σου κλειστά και αυτά να ανοίγουν μόνα τους. Να είσαι σαν την κουκουβάγια μέσα στο σκοτάδι... Να ακούς τις ανάσες των άλλων μέσα στο σπίτι κι εσύ... τίποτα..
Και η πλάκα είναι ότι εκείνη την ώρα σου έρχονται και όλες οι χαζές σκέψεις στο μυαλό... Ότι πρόβλημα έχεις σου βγαίνει τότε...
Και αυτό τα κάνει ακόμα χειρότερα... Περνάνε οι ώρες και πάει ας πούμε 5 το πρωί και τότε σε παίρνει επιτέλους ο ύπνος από την κούραση και όχι επειδή νυστάζεις...
Και την άλλη μέρα... είσαι σα να σε πάτησε τρένο...
Γιατί μας πιάνει αυπνία άραγε? Διαβάζω εδώ ότι οι γυναίκες έχουν περισσότερες πιθανότητες να μην μπορούν να κοιμηθούν και όταν έχεις στρες επίσης αυτό προκαλεί έλλειψη ύπνου.

Αυτά ...
Πάω να πιώ καφέ γιατί αλλιώς δεν θα βγει η μέρα σήμερα!!

Friday, August 13, 2010

Στην πόλη του Ουρανού...





Χαλκιδική και πάλι όμως όχι στα συνηθισμένα... Αυτή τη φορά στο τρίτο... πόδι, ένας προορισμός όχι και τόσο διαδεδομένος σε μας τους.. "βόρειους".
Η Ουρανούπολη, το τελευταίο προσβάσιμο σημείο με αυτοκίνητο πριν το Άγιο Όρος για μας τις γυναίκες τουλάχιστον. Προσκυνητές πολλοί καθ'όλη τη διάρκεια του χρόνου...
Τουρίστες επίσης, από όλο τον κόσμο, μια κι εκεί έχει θάλασσα.

Σαν τουριστικός προορισμός δεν με ενθουσίασε να πω την αλήθεια... Για να πας στη θάλασσα έχεις 2 επιλογές. Ή να περπατησεις 1-2 χλμ να πας στις οργανωμένες παραλίες κοντά στα μεγάλα ξενοδοχεία ή να πάρεις το καραβάκι και να πας στα νησάκια απέναντι. 5 Ευρώ το άτομο με επιστροφή...
Η θάλασσα στα νησάκια υποφερτή, λίγο καλύτερη από της δικιάς μας της Περαίας... Σίγουρα δεν αξίζει τόσο δρόμο...

Αυτό που ξεχωρίζει στην Ουρανούπολη είναι ο Πύργος του Προσφορίου.. είναι ο μεγαλύτερος και καλύτερα σωσμένος πύργος στη Χαλκιδική. Χτίστηκε το 1344.

Η βόλτα το βράδυ, ενδιαφέρουσα. Τα μαγαζάκια με τα αναμνηστικά, αρκετά διαφορετικά, με εικονίτσες, κάρτες από το Άγιο Όρος και κομποσκοίνια...

Η επόμενη μέρα μας πήγε στην Αμουλιανή, είναι το μοναδικό κατοικίσιμο νησί στη Χαλκιδική. Οικογενειακός προορισμός. Υπάρχει φέρυ μποτ στην Τρυπητή, κοστίζει 2,5 Ευρώ το άτομο και 10 το ΙΧ για να περάσεις απέναντι, μια διαδρομή 10 λεπτών περίπου.

Μικρό το μέρος, ταβερνούλες και κανένα δυο καφέ, οι παραλίες καταπληκτικές. Το νερό πεντακάθαρο. Πήγα στις Αλικές (δίπλα ακριβώς στην παραλία μαζεύουν αλάτι). Τρομερή εμπειρία, βέβαια αν δεν σε πειράζουν τα μωρά που τρέχουν από δω κι από κει...

Στο γυρισμό σταματήσαμε για φαγητό στα Νέα Ρόδα, είχα πάνω από 15 χρόνια να περάσω από κει και δεν νομίζω να άλλαξε και τίποτα...

Η Αμουλιανή αξίζει πραγματικά πάντως... Ευχαρίστως ξαναπήγαινα...

Συνεχίζεται με την επόμενη εκδρομουλα!!!

Sunday, August 8, 2010

Θεσσαλονίκη Γιάννενα με δυο παπούτσια πάνινα!!


Φέτος αρχίσαμε τις εκδρομές και κανείς δε μας σταματά!!
Κάθε καλοκαίρι, πάω παραδοσιακά στην Τορώνη για λίγες μέρες... οι συνήθειες δεν αλλάζουν ποτέ.
Αυτή τη χρονιά όμως είπα να αφήσω λίγο τη Χαλκιδική και να "γυρίσω" λίγο την Ελλάδα.
Με αφορμή μια κοινωνική υποχρέωση, πήγα Καστοριά, την οποία τη λάτρεψα, κανονικά θα έπρεπε να κάνω κι εκεί ένα αφιέρωμα, και θα το κάνω κάποια στιγμή, οι φωτό υπάρχουν έτσι κι αλλιώς.

Βλέποντας λοιπόν τη λίμνη της Καστοριάς, η απόφαση πάρθηκε να επισκεφτούμε και μια ακόμα λίμνη, αυτή των Ιωαννίνων, και όχι μόνο τη λίμνη βέβαια...

Η νέα Εγνατία οδός, οφείλω να ομολογήσω ότι είναι πολυ άνετη, τρομερή εμπειρία. Δυστυχώς πηγαίναμε τόσο γρήγορα που δεν μπόρεσα να βγάλω φωτογραφίες από το αμάξι. Αυτό που μου έκανε εντύπωση άντως ήταν τα πολλά τούνελ! το μεγαλύτερο ήταν κοντά στα 3 χιλ.
Την απόσταση πάντως την κάναμε σε 2 ώρες κι ένα τέταρτο...
Θυμάμαι, πριν πολλά πολλά χρόνια που είχα πάει στην Πάργα διακοπές, χρειάστηκε 7 ώρες!! Βέβαια περνούσες από διάφορα χωριά, κάμπους και την περιβόητη Κατάρα, ήταν μια εμπειρία κι αυτο!!

Πρώτη στάση Μέτσοβο, βέβαια βγήκαμε από το δρόμο, αλλά αφού φτάσαμε μέχρι εδώ, το θεωρώ αμαρτία να μην πας...
Φυσικά γινόταν χαμός από κόσμο. Εκτός από τουρίστες, να βλέπεις γιαγιάδες και παπούδες με παραδοσιακές στολές να κυκλοφορούν! Παραδοσιακά σπιτάκια με ξύλινες σκεπές, μαγαζάκια με καπνιστό τυρί και ξύλινα σουβενίρ και παντού η μυρωδιά του ψητού κρέατος!!! Μάλλον πείνασα!!

Συνεχίζουμε τη διαδρομή, φτάνουμε επιτέλους στα Γιάννενα, και μετά από λεπτομερή καθοδήγηση της κοπέλας φτάνουμε στο ξενοδοχείο... Μπορώ να πώ ότι οι άνθρωποι στα Γιάννενα είναι ιδιαίτερα φιλικοί κι εξυπηρετικοί, κάτι που δεν το περίμενα, μια που σε κάθε τουριστικό μέρος που έχω πάει, όλο και υπάρχει κάποιο στραβόξυλο να μου χαλάσει τη μέρα!

Το δωμάτιο αρκετά καλό, ωραία αυλή για πρωινό και καφέ, αλλα εγώ δεν ήρθα για να κάτσω μέσα!!

Κατηφορίζω προς τη λίμνη, εκει περιμένουν καραβάκια να σε πάνε απέναντι στο νησί.

Εγώ το νησί το ήξερα από την Κυρά Φροσύνη που την έπνιξε ο Αλή Πασάς μέσα στη λίμνη.
Η κυρά Φροσύνη λοιπόν δεν ήτανε στο χαρέμι όπως νόμιζα, αλλά τα "είχε" με τον γιό του Αλή Πασά Μουχτάρ. Κάπως μαθεύτηκε από τη γυναίκα του Μουχτάρ λοιπόν ότι την είχε φιλενάδα και πήγε η άλλη και παραπονέθηκε στον Πασά, ο οποίος την έπνιξε με άλλες 16 Γιαννιώτισσες "αμφιβόλου" ηθικής. Τώρα εγώ τι να πω.. Μπορεί να τις είχανε βάλει οι επαναστάτες να τα "φτιάχνουν" με τους Τούρκους και να κλέβουν μυστικά! Πάντως την Ελληνίδα γυναίκα του Αλή Πασά που βοήθησε και την Επανάσταση τη λέγανε Βασσιλική...

Το νησάκι πάντως πολύ όμορφο, γεμάτο ταβερνούλες, μαγαζάκια με αναμνηστικα ( και κάποιες πολύ επιθετικές πωλήτριες, με άρπαξε μία και μου έβαζε ασημένια βραχιόλια στο χέρι και δεν μπορούσα να φύγω!!) και το μοναστήρι που αποκεφάλισαν τον Αλή Πασά που λειτουργεί ως μουσείο πλέον.

Γυρισμός στο ξενοδοχείο και το απογευματάκι επίσκεψη στο σπήλαιο του Περάματος, ένα χωριουδάκι λίγο πιο έξω από τα Γιάννενα!
Το σπήλαιο είναι στη μέση του χωριού!! Περίεργο!

Περπατάς 1100 μέτρα μέσα, έχει αράχνες νυχτερίδες και κάτι ακριδοαράχνες κουφές και τυφλές, που μπορεί να πεταχτουν πάνω σου αλλα δεν πειράζουν όπως είπε η ξεναγός! (yeah right!!). Πολλά σχήματα από σταλακτίτες και σταλαγμίτες, αρκετά ενδιαφέρον μπορώ να πω.

Βγαίνοντας από το σπήλαιο η θέα στην λίμνη είνα εκπληκτική!!

Το βραδάκι βολτούλα κατά μήκος του τοίχους και της λίμνης, γεμάτες οι καφετέριες και οι ταβερνούλες, πολύ όμορφα. Καθήσαμε σε ένα καφέ που φέρνουν και τοστ μαζί με την μπύρα, τι καλά (μια που είμαι και πολύ λιχούδα εγώ).

Γενικά η πόλη έχει πολύ όμορφες γωνιές, μακάρι να έμενα περισσότερο να ανακαλύψω κι άλλες!!

Η επόμενη μέρα ήταν αφιερωμένη στο μουσείο Βρέλλη, με τα κέρινα ομοιώματα, το οποίο το πήγανε αρκετά έξω από την πόλη, πολύ όμορφες και πειστικές φιγούρες από την Ελληνική Επανάσταση, αλλα οι κακούργοι δεν αφήνανε φωτογραφίες... Ο χώρος ειδικά διαμορφωμένος σα σπηλιά!!

Πολύ θετικές οι εντυπώσεις μου από τα Γιάννενα, τέλεια εκδρομούλα για ΣΚ!!

More pics

Thursday, August 5, 2010

Βολτίτσα στον πεζόδρομο

Είναι κάτι που το κάνω συχνά... να πηγαίνω βόλτα στον πεζόδρομο Καλαμαριάς εννοώ...
Δεν διαφέρει από τους διάφορους πεζόδρομους της πόλης, ούτε και των άλλων πόλεων να πω την αλήθεια...
Όμως, δεν ξέρω, είναι ένα μέρος γεμάτο ζωή, χειμώνα καλοκαίρι.

Ειδικά σήμερα, γινόταν χαμός...
Πολύς κόσμος λόγω πανυγυριού... Κυκλοφορούσε ότι υπάρχει... από ανορεξικά κοριτσάκια με μίνι μέχρι παπούδες και γιαγιάδες αγκαζέ με το μπαστούνι στο χέρι. Πιο κάτω μια παρέα από 15χρονα "κανγκουράκια" (όπως τα λέω) με μαλλί "μόικαν" να κάνουν φασαρία... Μωρά να τρέχουν με μπαλόνια στο χέρι, κλάμματα, γέλια, φωνές. Στο βάθος διακρίνω κάτι παλιούς μου μαθητές να με χαιρετάνε. Τους είχα αφήσει στα 12 και τώρα είναι 17... Περάσανε τα χρόνια... γεράσαμε!!

Θόρυβος, μουσικές, από το τελευταίο καλοκαιρινό hit μέχρι μπουζουκοσκυλάδικο, με αποκορύφωμα τους ποντιακούς χορούς στις εκδηλώσεις του δήμου.

Μυρωδιές, τι να πρωτοπώ, σουβλάκια, ψημένο καλαμπόκι... μου θυμίζει τα παιδικά μου χρόνια... Γιατί άραγε τώρα που μεγαλώνουμε πάντα φέρνουμε τις παλιές αναμνήσεις στο μυαλό μας?

Φωτογραφίες δεν έβγαλα αυτή τη φορά, όχι γιατί δεν μπορούσα αλλά γιατί δεν ήθελα... Ας το φανταστεί ο καθένας όπως θέλει, είναι καλύτερα...

Καλοκαίρι..
Ας το απολαύσουμε όσο μπορούμε, κοντά ένας μήνας έμεινε ακόμη...

Εύχομαι σε όποιον με "διαβάσει" τέλειες καλοκαιρινές βραδιές, όπως ο καθένας επιθυμεί, από το πιο trendy μπαράκι της Μυκόνου μέχρι και το μπαλκόνι του σπιτιού του με μπυρίτσα και καλή παρέα!
Να είστε καλά!!!