Sunday, February 19, 2017

Μαγειρέματα Κυριακής...

τσιγάρισμα κοτόπουλου με κρεμμύδι

Ο καιρός χάλια, ο αυχένας χάλια, να πάω πουθενά δεν είμαι...
Με έπιασε η προκοπή
πολύχρωμες πιπεριές, ντοματίνια, αλατοπίπερο, ρίγανη και σάλτσα

και πατατούλες στην φριτέζα

Φυσικά αυτά που έκανα εγώ σήμερα τα κάνει μια τυπική νοικοκυρά στα κανονικά της, αλλά μια και ΔΕΝ είμαι νοικοκυρα και δούλα και κυρά, για μένα και το πιο απλό πιάτο είναι άθλος


Τέλος, έτοιμο μιλφειγ Γιώτης, το οποίο δεν πολυπέτυχα, ελπίζω να μη βγει όλη η κρέμα έξω και να παγώσει...

Αυτα για σήμερα
#Sundays
#που_καταντησαμε

Μαραθώνιοι Σαββάτου


Πέρασαν αρκετές μέρες πριν αποφασίσω τι θα γράψω. Έχω γενικά πολλά σχέδια στο μυαλό μου με το τι θα κάνω σ'αυτό το blog αλλά ο τρόπος ζωής μου δεν με αφήνει να το "δουλέψω" όπως θέλω.
Κάθε μέρα λοιπόν (ή σχεδόν κάθε μέρα) θα παρουσιάζω και κάτι, χρησιμοποιώντας και την βοήθεια του snapchat.
Χτες κατέγραψα ένα τυπικό Σάββατο.
Ξέρω οι περισσότεροι τα ΣΚ πάτε για καφέ, ξεκουράζεστε, τρώτε με τους δικούς σας...
Εγώ τρέχω.
Συνήθως έχω να κάνω κάτι και τις δυο μέρες, σήμερα όμως αποφάσισα να καθήσω λίγο να ξεκουραστώ... είμαστε και μιας ηλικίας, μην κλατάρουμε άλλωστε...

Κάθε μέρα ξεκινάει στις 6.30, καθημερινή ή Σάββατο ... με μαγείρεμα... Ισως είναι και αυτός ένας λόγος που δεν είμαι καλή στην κουζίνα...
Τα πρωινά του Σαββάτου λοιπόν πηγαίνω στην Τούμπα για μάθημα...
2 λεωφορεία... το "αγαπημένο" 30 με αφήνει εκεί κοντά στο γήπεδο του ΠΑΟΚ. ΑΡΗΣ είμαι (Χαριλάου, γέννημα - θρέμμα).
Έχω βρει έναν ωραίο φούρνο εκεί απέναντι από το γήπεδο, με τρομερά brezel, όπως στη Γερμανία. Και ο καφές μια χαρα σχετικά...
Τα Σάββατα λοιπόν δουλεύω πτυχία... ότι υπάρχει... ECCE, ECPE, MSU CELP, TIE, IELTS...
πάρε να ΄χεις...
Και βρίσκομαι σε όλη την ανατολική Θεσσαλονίκη...Με τα πόδια... Και σάκο που ζυγίζει 8 κιλά. (και αυχενικό εννοείται)
Οι καλοί μου μαθητές  (και γονείς) με λυπούνται και με "ταίζουν" μια που με βλέπουν ταλαίπωρο όλη μέρα να τρέχω... Είμαι τυχερή...
Επίσης τα Σάββατα συνήθως έχει σουπερ μάρκετ (είναι η οικογενειακή δραστηριότητα που μας έχει μείνει... κάτι άλλο όλοι μαζί δεν κάνουμε πια...)
Τα Σάββατα επίσης έχει ξενύχτι ... μια που υπάρχει κι ένας έφηβος σπίτι και το Σαββατο έχει πάρει σβάρνα οοοοοοολους τους σχολικους χορούς που υπάρχουν...
(Η Ελληνίδα μάνα δεν μπορεί να κοιμηθεί αν δεν έχει γυρίσει ο κανακάρης στο σπίτι βλέπεις...)
Κάθε Σάββατο λοιπόν είναι έτσι...
Τις Κυριακές συνήθως βγαίνει η κουραση ολης της εβδομάδας όπου κάθομαι και κοιτάω το ταβάνι...
Όλα αυτά αν δεν έχω σεμιναριο, συνέδριο, διάβασμα κτλ...
Ώρες ώρες σκέφτομαι ότι μόνο εγώ έχω τέτοιο τρέξιμο κάθε μέρα, βλ΄έπω τον κόσμο αρκετά χαλαρό, αλλά πάλι πιστεύω ότι είναι πολλοί άνθρωποι σαν κι εμένα που δεν μπορούν να ησυχάσουν...
Ίσως είναι κατάρα, τι να πω...
 Το βιντεάκι που έφτιαξα  είναι εδώ...


Από αύριο λοιπόν όλο και κάτι νέο ...

Sunday, February 5, 2017

Vacu Power - μια "αξέχαστη εμπειρία"

Όλα άρχισαν λίγο πριν τα Χριστούγεννα, στο Christmas event του συλλόγου μου. Η φίλη μου η Όλγα κέρδισε μια συνεδρία vacu power σε ένα κέντρο αισθητικής στην Καλαμαριά και μια που έμενε μακριά, το έδωσε σε μένα.

Η αλήθεια είναι ότι δεν μου αρέσουν τα κέντρα αισθητικής. Ότι έχει να κάνει με ομορφιά, νύχια, μακιγιαζ κτλ, γενικώς το αποφεύγω. Και αν και πρέπει αυτόν τον καιρό να χάσω μερικά κιλάκια, δεν θα κατέφευγα ποτέ σε κάποιο είδους μηχάνημα.
Και την δωρο-καρτούλα την είχα ξεχάσει - μέχρι που ψάχνοντας στην τσάντα μου για κάτι άλλο, την έπιασα τυχαία. Και λέω σημαδιακό. Άντε ας το κάνουμε κι αυτό, και έκλεισα ραντεβού.

Το κέντρο πολύ όμορφο μέσα, κοριτσίστικο. Μπουκαλάκια με χρωματιστά βερνίκια νυχιών, μακιγαζ, ροζ παντού, πεντακάθαρο και το συστήνω ανεπιφύλακτα για όλες εσάς τις κοπέλες που ασχολείστε μ'αυτά. Και οι κοπέλες ευγενικές, εξυπηρετικές και χαμογελαστές.

Το vacu power λοιπόν είναι αυτό το πράγμα της φωτογραφίας. Ένας διάδρομος μέσα σε ένα κουτί, το οποίο κλεινει αεροστεγώς κι εσύ περπατάς με κάποια ταχύτητα. Με το catch όμως ότι όσο εσύ περπατάς, η πίεση γίνεται αρνητική και έχεις βάρος προς τα κάτω και αντίσταση. Το έφτιαξε από ότι μου είπε η κοπέλα ένας Πολωνός αγγειολόγος και ότι γίνεται καλύτερη λιποδιάλυση και ότι επίσης αν περπατάς σ' αυτόν τον διάδρομο μισή ώρα είναι σαν να περπατάς 6 ωρες σε κανονικό διάδρομο.

(Παρένθεση: Μιλούσε βέβαια σε έναν άνθρωπο που ποτέ δεν "περπατάει" σε διάδρομο, αλλά 6 χλμ τη μέρα σε κανονικό δρόμο και ότι το πιο λαιτ μάθημα που κάνει σε αερόβιο είναι το body combat, άσχετα με το βάρος μου αυτή τη στιγμή)

Το επόμενο βήμα ήταν να μου φορέσει 2 κορσέδες από συνθετικό υλικό οι οποίοι σου σφίγγουν την μέση, και κλείνουν την ¨οροφή" του vaku, για να μην βγαίνει ο αέρας.
Υπάρχουν 3 προγράμματα εγώ έκανα το light μια και ήταν η πρώτη φορά.

Και ξεκινάς... και περπατάς... Η αίσθηση; Πως περπατάω εγώ με τα 12 κιλά τσάντα στην πλάτη κάθε μέρα; Αυτό!
Με την διαφορά ότι είσαι με το εσώρουχο και ότι ο κορσές σε σφίγγει υπερβολικά πολύ και όσο πέφτει η πίεση, τόσο πιο πολύ είναι η δυσφορία, σε σημείο λιποθυμίας.
Όπως μου είπε η κοπελιά, έτσι πρέπει να είναι για να μην φεύγει ο αέρας, αλλά πραγματικά, δεν μπορώ να πιστέψω ότι ένας λίγο παραπάνω παχουλός από μένα άνθρωπος (και άμαθος κιολας) θα μπορέσει να το αντέξει αυτό.

Μπροστά σου έχεις αυτήν την οθόνη που σου δείχνει πόσους γύρους έχεις κάνει, πόση απόσταση έχεις διανύσει, την πίεση και την ταχύτητά σου.
Η αλήθεια είναι ότι χάρηκα που τελείωσε. Δεν θα το έλεγες και ευχάριστη εμπειρία.
Πρέπει να παραδεχτώ πάντως ότι το τζην μπήκε λίγο πιο εύκολα από ότι κανονικά.

Η κοπελιά μου είπε ότι πρέπει να κάνεις 3 μήνες τουλάχιστον για να δεις αποτελέσματα στην μεζούρα, 3 φορές την εβδομάδα. Οι τιμές από 10 μέχρι 15 ευρώ τη συνεδρία, ανάλογα με το ποιο πακέτο θα αγοράσεις.

Για κάποιον που δεν θέλει να πάει γυμναστήριο και είναι της σχολής "μπρος τα κάλλη τι είναι ο πόνος" το συνιστώ ανεπιφύλακτα.
Εγώ πάντως θα κάνω διατροφή .... και πάω γυμναστήριο.

Vamos για την επόμενη περιπέτεια