Sunday, April 30, 2017

Reflection: Γυμναστηρίου...

Να είσαι τόσο τρελλή ώστε να σηκώνεσαι 7 το πρωί την Κυριακή για να κάνεις γιόγκα στην παραλία
Όλα ξεκίνησαν κάπως έτσι... Πρίν 8-9 χρόνια γράφτηκα γυμναστήριο. Δεν είχα κάνει ποτέ στη ζωή μου γυμναστική, πάντα ήμουν πλαδαρή και αγύμναστη. Όταν πήγα πρώτη φορά γυμναστήριο ήμουν και υπέρβαρη. Και τώρα είμαι βέβαια αλλά καμία σχέση με τότε.
Και πήγα που λες εκεί και από τον απλό διάδρομο που ξεκίνησα να κάνω, κατέληξα να κάνω yoga, body combat, zumba, aerobic ακόμα και crossfit. Με κέρδισε το spinning και πήγαινα καθημερινά. Προσάρμοζα το πρόγραμμά μου έτσι ώστε να πηγαίνω κάθε μέρα γυμναστήριο, και πάνω από ώρα. Και έκανα και διατροφή και είχα αποκτήσει και το σώμα των ονείρων μου. Με πολλές θυσίες...

Μεγάλη αγάπη...

Ζούσα στον μαγικό κόσμο του γυμναστηρίου, όπου όλα ήταν όμορφα. Όμορφοι νέοι, κεφάτοι άνθρωποι, με αρκετή τρέλλα, χαβαλέ και πολύ πολύ γέλιο. Ήμουν σε μια όμάδα. Είχα την αίσθηση ότι ανήκω κάπου, ήμουν μέλος μιας ομάδας, είχα "φίλους", "κολλητούς"....
Βέβαια η αλήθεια δεν ήταν έτσι. Γιατί ούτε μέλος ομάδας ήμουν, ούτε ανήκα κάπου, ούτε "κολλητούς" είχα.
Απογοήτευση... τελικά πάλι μόνη μου;

Μόνη λοιπόν...
Τα παράτησα... λίγο ο φόρτος εργασίας, λίγο η έλλειψη κινήτρου, λίγο η απογοήτευση, πολύ τα θεματάκια υγείας που προέκυψαν...
Η Δώρα έγινε πάλι ένα υπέρβαρο couch potato...
Τώρα το υπέρβαρο είναι σχετικό, γιατό ο πραγματικός κόσμος, που δεν πάει γυμναστήριο με θεωρεί κανονική, αλλά όλα είναι θέμα αντίληψης...

μπορείς και μόνος bosu χωρίς παρέα

Κι εδώ έρχεται η συνειδητοποίηση... γιατί λοιπόν πάω γυμναστήριο ή μάλλον γιατί να γυμναστώ;
Για να βρω παρέα; Για να αποκτήσω φίλους; Για να "με παίζουνε" (όπως ακριβώς και στη δουλειά;)
Συνειδητοποίηση λοιπόν!
Γυμναστήριο πάω πρώτον για να περάσω καλά, για να μου φύγει η ένταση. Θα μπορούσα επίσης να πάω να τρέξω έξω ή να κάνω ποδήλατο ή να βάλω ένα βιντεάκι και να "χτυπηθώ" σπίτι.
Θα γυμναστώ για να νιώσω καλύτερα, να μου έρθει λίγο ενδορφίνη και να χαρώ.
Για να ρυθμίσω το βάρος μου, όχι για να γίνω αρεστή στους άλλους αλλά για να ικανοποιήσω τον εαυτό μου, να είμαι υγιής, για να προσέξω το εαυτό μου. Και ναι για να είμαι καλή με τους άλλους πρέπει να είμαι εγώ καλά πρώτα κι ας φαίνεται εγωιστικό.

video

Και ναι έχει πλάκα να έχεις παρέα στο γυμναστήριο αλλά δεν είναι και αυτοσκοπός. Και στα  χρόνια που ανέπνεα και ζούσα εκεί, απέκτησα και κάποιους φίλους και αρκετούς γνωστούς, αλλά δεν είναι και ανάγκη να το κάνω αυτό πλέον.

being strong
Στην προσπάθεια λοιπόν να επανέλθω σε φόρμα. Το ξέρω ότι όσο περνάνε τα χρόνια είναι λιγότερες οι πιθανότητες να γίνεις όπως ήσουν αλλά δεν το βαζω κάτω. Αυτή τη φορά είμαι έτοιμη. Αλλωστε υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που το αποδεικνύουν το αντίθετο κάθε μέρα.

Αυτά για σήμερα...
Συνεχίζουμε με περισσότερα πειράματα και εμπειρίες...


Αν σου άρεσε αυτό το post, μπορείς να το κάνεις tweet πατώτας εδώ.

Sunday, April 23, 2017

Date with myself no1: Photo Walk


Η μέρα άρχισε κάπως έτσι... κλασσικά, ξυπνάμε, πίνουμε καφέ, βλέπουμε μηνύματα και mails, χαζεύουμε στο νετ, ετοιμάζουμε μαθήματα για αύριο...
Και είναι ακόμα 10 η ώρα και όλοι κοιμούνται, κι εγώ έχω κάνει όλη την προετοιμασία για αύριο, έχω πιει καφέ και κάθομαι και κοιτάω το ταβάνι...





Κι εκεί που παίζω με το snapchat (καινούριο βιντεάκι εδώ) και λέω ότι ακόμα μια Κυριακή που θα λιώσω στον καναπέ, σκέφτομαι εκείνο το ωραίο site που βρήκα με τις πολύ όμορφες ιδέες και συμβουλές για την αγάπη για τον εαυτό μας, την συνειδητότητα και την ευγνωμοσύνη.
Και λέω ότι δεν χρειάζομαι κόσμο για να περάσω καλά. Και ξεκινάω με μια ιδέα της κυρίας αυτής που γράφει σ'αυτή τη σελίδα.
Ραντεβού με τον εαυτό μου; Γιατί όχι;
Εγώ να πω και την αλήθεια ήθελα να πάω για τρέξιμο. Έλα ντε που χτες στραβοπάτησα και γύρισα το πόδι μου στον ίσιο δρόμο... Να κάνεις jump kick sτο body combat σχεδόν κάθε μέρα και να σκοτώνεσαι στον ίσιο δρόμο.... Οκ καλά είμαι αλλά όχι για τρέξιμο...
Οπότε περπάτημα...
Καλή μέρα, ζέστη, ήλιος, θάλασσα....
Βγήκα παραλία, αποκλειστικά για να βγάλω φωτογραφίες. Έκλεισα τα δεδομένα στο κινητό, για να μην περπατάω σκυμμένη σε μια οθόνη,
Μουσικούλα στα ακουστικά, γυαλιά ηλίου και φύγαμε.



Έφτιαξα μια συλλογή με αρκετά χαλαρωτικά κομματάκια. Ίσα ίσα να σου φτιάχνουν την διάθεση.

Να πω την αλήθεια, δεν περίμενα να μου αρέσει τόσο πολύ η μοναξιά μου. Απόλαυσα την θάλασσα, είδα κόσμο να περπατάει, να τρέχει, να γελάει, χαμογέλασα σε μωράκια, χάιδεψα σκυλάκια, εννοείται έβγαλα πολλές πολλές φωτογραφίες, έκανα φωτοσύνθεση, έφτιαξα βιταμίνη D, άδειασε το κεφάλι μου. Θα το ξανακάνω σε άλλη γειτονιά σύντομα.

Μια γεύση από σήμερα...



Sunday, April 16, 2017

Μαθήματα συνειδητότητας (Πείραμα no.1)


Σε μια απόπειρά μου από τιε πολλές να τα βρω με τον εαυτό μου, άρχισα να διαβάζω, να ψάχνω και να πειραματίζομαι στο πως θα είμαι πιο ήρεμη, πως δεν θα γκρινιάζω συνέχεια και σιγά σιγά να κάνω βήματα για την αυτο-βελτίωση μου.
Και πέφτω στον όρο "mindfulness" στα ελληνικά συνειδητότητα ή επίγνωση του εαυτού μας.

συνειδητότητα θηλυκό
  1. κατάσταση επίγνωσης
  2. ποιοτικό χαρακτηριστικό της επίγνωσης
  3. επίγνωση-αντίληψη εσωτερικών ή εξωτερικών (για τον άνθρωπο) γεγονότων
  4. η ικανότητα να ορίζεις το σώμα σου, τις ενέργειές/πράξεις σου, τις ιδέες/σκέψεις σου
  5. ικανότητα να αισθάνεσαι/νιώθεις και να βιώνεις/να έχεις εμπειρίες


Και συνέχισα με τον όρο self-care (φροντίδα για τον εαυτό μας) και gratitude (ευγνωμοσύνη - κυρίως γι αυτό που έχουμε).
Βρήκα διάφορα websites με προτάσεις  και είπα να ακολουθήσω κάποιες απο αυτές και να δω τι θα γίνει και αν όντως θα έχω κάποιο αποτέλεσμα. 
Αποφάσισα λοιπόν να κάνω διάφορα μικρά πραγματάκια me myself and I και να καταγράφω κάποια από αυτά.
Ποιος ξέρει, μπορεί να είναι καλές προτάσεις και για κάποιον από σας (τους 5-6 αναγνώστες  αυτού του μπλογκ.)
Ξεκινάμε...
Χρωματίζουμε ....
Μου είπαν ότι είναι πολύ χαλαρωτικό.  Δεν το πίστευα. Προφανώς όμως αυτός είναι ένας από τους λόγους που δίνουμε στα παιδάκια της προσχολικής ηλικίας  χρώματα και χαρτί. Κάθονται ήσυχα.

Κατέβασα ένα mandala από το www.printmandala.com, βρήκα και τα παστέλ του Γιάννη από το μάθημα των Τεχνικών (τα έχουμε δύο χρόνια, ήταν ακόμα το κουτί κλειστό με την διαφάνεια πάνω... δεν νομίζω να καταλάβει ότι τα πήρα)  

Ακουστικά με χαλαρωτική μουσικούλα από το spotify απαραίτητη.


Εγώ διάλεξα cool down list αλλά υπάρχει μεγάλη επιλογή μουσικής χαλαρωτικής και μη και φυσικά όποιος θέλει να το δοκιμάσει μπορεί να χρησιμοποιήσει ότι μουσική χρειάζεται για συγκέντρωση.
Πέρασα περίπου μισή ώρα βάφοντας, στγκεντρωμένη για να μη βγω από τις γραμμές!!! Και σκεφτόμουν τι θα γράψω. 
Ήταν κάτι που με απασχόλησε, με ηρέμησε και μου έδωσε κάτι να κάνω ( μια και συνήθως στις διακοπές "τρώγομαι με τα ρούχα μου" ή λιώνω στον καναπέ)

Και ιδού το αποτέλεσμα!!


Happy colouring !!
Πάτησε εδώ για να μοιραστείς στο Twitter: 
Tweet: https://ctt.ec/TNO9d+ Μαθήματα #συνειδητότητας #χρωματίζουμε

Saturday, April 8, 2017

Συνειδητοποίηση... me, myself and I



Αυτή την εβδομάδα είμαι πολύ περήφανη για τον εαυτό μου. Όχι δεν έχασα κανένα κιλό και δεν μπόρεσα να πάω γυμναστήριο, δεν βελτίωσα την εμφάνισή μου και δεν έκανα κάτι πέρα από τα συνηθισμένα...

Απλά επιβίωσα.... και όχι μόνο τα κατάφερα αλλά χάρηκα πάρα πολύ την μοναξιά μου...

Από τότε που θυμάμαι τον  εαυτό μου πάντα ήθελα να ανήκω κάπου. Προφανώς επειδή ως μοναχοπαίδι δεν είχα κανέναν να ασχοληθώ και όλοι ασχολούνταν μαζί μου.
Αυτό το μετέφερα και στην ενήλικη ζωή μου, πάντα ήθελα να τραβάω την προσοχή και πάντα ήθελα να είμαι σε μια ομάδα. Ήθελα να "με παίζουν όλα τα παιδάκια" πάντα όπου και να βρισκόμουν. Πολύ σημαντικό να με συμπαθούν.
Ως αποτέλεσμα έκανα τα πάντα για να είμαι "καλή φίλη", ήμουν πάντα εκεί, οι φίλοι είναι οικογένεια, όλοι καλοί μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου.
Και πάντα μα πάντα αποδεικνυόταν το αντίθετο γιατί πάντα μα πάντα υπήρχε ο ανταγωνισμός, οι διαφορετικές προτεραιότητες, η έλλειψη δέσμευσης, κάποιοι/ες με θεωρούσαν υπερβολική ακόμα και αντιπαθητική.

Και να πω και την αλήθεια είμαι τόσο διαφορετική από την νόρμα.

Ποτέ δεν θέλησα να ακολουθήσω το κύμα, πάντα είχα διαφορετικές απόψεις από τον "κόσμο", από αυτό που θεωρείται κοινωνικά αποδεκτό, πάντα ήμουν ανοιχτό βιβλίο, χωρίς να "προστατεύω" τον εαυτό μου - γιατί να το κάνω άλλωστε, όλος ο κόσμος είναι φίλος μου, έτσι δεν είναι;

Και μπορεί να φαίνομαι αφελής ώρες ώρες κι ας έχω φτάσει στην ηλικία που είμαι και ποτέ δεν μπόρεσα να κάνω "fit in" σε όποια κοινωνική ομάδα κι αν προσπάθησα γιατί πάντα κάτι διαφορετικό θα κάνω από τους υπόλοιπους και θα τους τη σπάσω, είτε ήταν στη δουλειά , είναι στους κοινωνικούς κύκλους, στους συλλόγους, στο γυμναστήριο, στους ανθρώπους που είναι στο φιλικό μου περιβάλλον.

Και πάντα απογοητεύομαι από τους ανθρώπους και πάντα το παίρνω κατάκαρδα και πάντα στεναχωριέμαι και τελικά πάντα μένω μόνη. Καλά όχι ακριβώς μόνη τελικά....

Αυτήν την εβδομάδα λοιπόν "πήρα τα κουβαδάκια μου και πήγα σε άλλη παραλία".

Και ξέρεις κάτι; Είμαι μια χαρά και ας μην έχω κοινά ενδιαφέροντα με τους συναδέλφους. Είμαι καλά κι ας μην έχω φίλους στο γυμναστήριο. Νιώθω όμορφα και ας μην έχω κολλητούς στους συλλόγους. Είμαι καλά κι ας μην έχω κόσμο κοντά μου να βγαίνω βόλτες κάθε μέρα. Είμαι καλά κι ας μην έχω κάποιον να με πει καλή και όμορφη. (ίσως να μην είμαι κιόλας).

Δε σημαίνει ότι δεν νοιάζομαι. Όμως ποιος είναι ο σημαντικότερος άνθρωπος στη ζωή μας; Προφανώς ο εαυτός μας (ναι και τα παιδιά μας όσοι έχουμε)


Απλά...
  • Δεν θα προσπαθήσω να είμαι αρεστή. Όποιος θέλει αλήθεια....
  • Θα λέω πάντα την γνώμη μου. Θα εκφράζω πάντα αυτό που νιώθω (ναι και όποιον πάρει ο χάρος)
  • Δεν πειράζει αν είμαi μόνη μου. Το να είσαι μόνος δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είσαι και μοναχικός.
Το έχω ξαναπεί, δεν ταιριάζουμε όλοι με όλους και δε χρειάζεται.
Αυτοί που πρέπει, είναι πάντα μαζί μας και το δείχνουν...



Sunday, April 2, 2017

Zumba Saturday

Μια ακόμα πολύχρωμη μέρα με πολύ κέφι, μουσική, χορό, ζωντάνια και πολλή θετική ενέργεια!
Ευκαιρία για να περάσω λίγο ποιοτικό χρόνο με τα μαθητάκια μου #next_generation.
Ανέκαθεν προσπαθούσα και προσπαθώ να αναπτύξω μια καλύτερη σχέση με τους μαθητές μου. Άλλωστε λόγω ιδιότητας μπάινω κυριολεκτικά στο σπίτι τους, γνωρίζω όλη την οικογένεια (μαζί μετ α σκυλιά, γατιά κτλ)
Και πάντα μα πάντα ολοι με υποδέχοται με τις πυτζάμες! 
Άρπαξα λοιπόν την ευκαιρία να πάρω τις μικρές μου μαθήτριες να πάμε να χορέψουμε. Ξεβιδωθήκαμε και χτυπιόμασταν 3 ολόκληρες ώρες σε ρυθμούς latin & zumba.
Είναι απίστευτο πραγματικά πόσο θετική ενέργεια λαμβάνεις όταν είσαι με παιδιά! (και δεν κάνεις μάθημα!!!)
Ευχαριστούμε πολύ όλα τα παιδιά που διοργάνωσαν και πάλι ένα πολύ όμορφο event. Περάσαμε τέλεια!
video
video